اس ام اس زندگی SMS Life 15-15

آدم های موفق
تصور کن برنده یک مسابقه شدی و جایزه ات اینه که بانک هرروز صبح یک حساب برات باز می‌کنه و توش هشتاد و شش هزار و چهارصد دلار پول می‌گذاره ولی دوتا شرط داره: یکی این که همه پول را باید تا شب خرج کنی،

وگرنه هرچی اضافه بیاد ازت پس می‌گیرند. نمی‌تونی تقلب کنی و یا اضافه ی پول را به حساب دیگه ای منتقل کنی. هر روز صبح بانک برات یک حساب جدید با همون موجودی باز می‌کنه. شرط بعدی اینه که بانک می‌تونه هر وقت بخواد بدون اطلاع قبلی حسابو ببنده و بگه جایزه تموم شد. حالا بگو چه طوری عمل می‌کنی؟ او زمان زیادی برای پاسخ به این سؤال نیاز نداشت و سریعاً… «همه ما این حساب جادویی را در اختیار داریم: زمان. این حساب با ثانیه‌ها پر می‌شه. هر روز که از خواب بیدار میشیم هشتاد و شش هزار و چهارصد ثانیه به ما جایزه میدن و شب که می‌خوابیم مقداری را که مصرف نکردیم نمی‌تونیم به روز بعد منتقل کنیم. لحظه‌هایی که زندگی نکردیم از دستمون رفته. دیروز ناپدید شده. هرروز صبح جادو می‌شه و هشتاد و شش هزار و چهارصد ثانیه به ما میدن. یادت باشه که من و تو فعلاً از این نعمت برخورداریم ولی بانک می‌تونه هر وقت بخواد حسابو بدون اطلاع قبلی ببنده. ما به جای استفاده از موجودیمون نشستیم بحث و جدل می‌کنیم و غصه می‌خوریم. بیا از زمانی که برامون باقی مونده لذت ببریم…
آدم‌های موفق تلاش می‌کنند، پشتکار دارند، امید دارند، شکست می‌خورند اما دوباره بلند می‌شوند. آدم‌های موفق ایده‌های ناب را اجرا می‌کنند و در دنیا تاثیرگذار هستند. بزرگی این دنیا به‌اندازه‌ای است که خودشان تعریف می‌کنند. آدم‌های موفق دنیای خود را نه آنقدر بزرگ تعریف می‌کنند که در آن گم شوند و نه آنقدر کوچک تعریف می‌کنند که در آن جا نشوند.

به تفاوت آدم‌های موفق و غیرموفق می‌شه از زاویه‌های متفاوتی نگاه کرد. می‌شه دید که آدم‌های موفق چطور از امکانات خود استفاده کرده‌اند. چطور بر مبنای توانایی‌های خود کار کرده‌اند. می‌توان دید که چطور فرصت‌سازی کرده‌اند، چگونه رفتار کرده‌اند و چه‌نوع سبک کار و زندگی را پیش‌گرفته‌اند. می‌‌توان دید آدم‌های ناموفق چطور این کارها را نکرده‌اند و چطور این الگوها را رعایت نکرده‌اند.

بازمی‌گردم به ابتدای مطلب. آدم‌های موفق در دنیا تاثیرگذار هستند و بزرگی این دنیا به اندازه‌ای است که خودشان تعریف می‌کنند. می‌توان یک کارشناس موفق بود اما این موفقیت در اندازه شرکتی باشد که کارشناس در آن کار می‌کند. می‌تواند هم اینطور نباشد. این تاثیر‌گذاری در سطح جامعه باشد. می‌توان پدر و مادر موفقی بود و این‌تاثیر‌گذاری را برای فرزندان خود داشت یا می‌توان کاری کرد که این تاثیر‌گذاری به پدر و مادرها و بچه‌های دیگر هم سرایت کند. می‌خواهم بگویم در هر موقیعت و با هرعنوان شغلی که هستیم، به‌همان اندازه‌ای تاثیر می‌گذاریم که می‌خواهیم. به‌همان اندازه‌ای که دنیای خود را تصور می‌کنیم.

آدم‌های موفق اندازه دنیای خود را به‌خوبی می‌شناسند و اهدافشان را به اندازه دنیا و به اندازه توانایی‌های خود تعریف می‌کنند. اما آدم‌های ناموفق اندازه دنیای خود را بزرگ تر از آنچه که باید باشد تصور می‌کنند و در نتیجه اهدافی بالاتر از سطح توانایی خود انتخاب می‌کنند. این یک تفاوت بزرگ است.

پشت پنجره ی چشمهایم تنها نشسته ام

هرکه می خواهد در پشت درب باشد باشد

شرط ورود آنست که اول دستهای سفید، نه

قلب سفیدش را از لای درب نشان دهد …

=============================================

یوسفی را منتظرم که قرنهاست گرگها هرگز به او دست نیافته

و نخواهند یافت

رسم این شهر عجیب است ، بیا برگردیم قصد این قوم فریب است ، بـــــیا برگردیم

آن که یک روز دل به نـــــــگاهش دادیم خنده اش سرد و غریب است ، بیا برگردیم

عشــق ، بازیچه شهر است ولی در ده ما دخـــتر عشق ، نجیب است ، بیا برگردیم

د …
یادم باشد حرفی نزنم که به کسی بر بخورد

نگاهی نکنم که دل کسی بلرزد

خطی ننویسم که آزار دهد کسی را…

یادم باشد که روز و روزگار خوش است

وتنها دل ما دل نیست…

یادم باشد جواب کین را با کمتر از مهر و جواب

دو رنگی را با کمتر از صداقت ندهم…

یادم باشد باید در برابر فریادها سکوت کنم

و برای سیاهی ها نور بپاشم…

یادم باشد از چشمه درسِِ خروش بگیرم

و از آسمان درسِ پـاک زیستن…

یادم باشد سنگ خیلی تنهاست…

یادم باشد باید با سنگ هم لطیف رفتار کنم مبادا دل تنگش بشکند…

یادم باشد برای درس گرفتن و درس دادن به دنیا آمده ام …

نه برای تکرار اشتباهات گذشتگان…

یادم باشد زندگی را دوست دارم…

یادم باشد هر گاه ارزش زندگی یادم رفت در چشمان حیوان بی زبانی که به سوی قربانگاه می رود زل بزنم تا به مفهوم بودن پی ببرم…

یادم باشد می توان با گوش سپردن به آواز شبانه ی دوره گردی که از سازش عشق می بارد به اسرار عشق پی برد و زنده شد…

یادم باشد معجزه قاصدکها را باور داشته باشم…

یادم باشد گره تنهایی و دلتنگی هر کس فقط به دست دل خودش باز می شود…

یادم باشد هیچگاه لرزیدن دلم را پنهان نکنم تا تنها نمانم…

یادم باشد هیچگاه از راستی نترسم و نترسانم…

یادم باشد از بچه ها میتوان خیلی چیزها آموخت…

یادم باشد پاکی کودکیم را از دست ندهم…

یادم باشد زمان بهترین استاد است…

یادم باشد قبل از هر کار با انگشت به پیشانیم بزنم تا بعدا با مشت بر فرقم نکوبم…

یادم باشد با کسی انقدر صمیمی نشوم شاید روزی دشمنم شود…

یادم باشد با کسی دشمنی نکنم شاید روزی دوستم شود…

یادم باشد قلب کسی را نشکنم…

یادم باشد زندگی ارزش غصه خوردن ندارد…

یادم باشد پلهای پشت سرم را ویران نکنم…

یادم باشد امید کسی را از او نگیرم شاید تنها چیزیست که دارد…

یادم باشد که عشق کیمیای زندگیست…

یادم باشد که ادمها همه ارزشمند اند و همه می توانند مهربان و دلسوز باشند…

یادم باشد زنده ام و اشرف مخلوقات…

فراموش می‌کنیم که موفقیت آسانسور نیست که با فشار دادن دکمه ای

به بالاترین طبقه برسیم، بلکه باید پله‌ها را یکی یکی طی کنیم تا به

موفقیت برسیم و موفقیت به کسانی لبخند می‌زند که جرات مبارزه با

شکست و ناکامی را دارند و قادرند در تاریک‌ترین لحظات، لبخند

امید بر لب داشته باشند.

به حرفهایی که میخواهی بزنی دقت کن ؛

شاید همین حرفها ، دلی را ناخواسته برنجانند…

و

نسبت به حرفهایی که میشنوی بی دقت باش ، شاید از دهانی شنیده باشی

که قبل از حرف زدن به آن فکر نکرده …1 بی نهایت سپاسگزارم

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

مطلب خاصی فکرتان را مشغول کرده است ؟
آن را با ما در میان بگذارید !

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Enter the text from the image below