شیون فومنی2

اشعار گیلکی استاد شیون فومنی(2)

شعری برای سردار جنگل میرزا کوچک‌خان جنگلی

موزِر دَوَسته دانه میرزا مردِ میدان بو
نه من ، نه تو که اَمی خانه سبزه میدان بو
نیشه می داغ َ مَنستان سفیدرودا خاطر
که لاله لاله اونِ خونِ دیل خروشان بو
اویه که پَر فوکونه واشکِ هراس ، کُوتر
جوخوفته کو سر ِ کبکانه ره خروس خوان بو
پائیز که ناجیه رختا درختِ تن داشتی
اَ باغ رِ اون ِ سایه اَرَش واگردان بو
پرنده بو که بهارا اَرا  اورا  بوردی
ایوار به کویِ کمندان ، ایوار به گیلان بو
هوجور که باد بزنه خیزرانَ مُردابا
همیشه خواب اونه شین جنگلِ پریشان بو
ورای دانه نو بو ، تا خو را به داما کشه
اَ نَر تُرنگِ شکاربان هَه خلق ایمان بو
به دونیا زنده نانستی ، نه شیخا ، نه شایا
خو آسمانِ ستاره ، خو سفره  رِ نان بو
نفس دایی اَ هوا رِ ، نفس نفس گوفتی
گیلانِ حافظِ جان همت ِ جوانان بو
چره گی میرزایا خان ، خان اونه کوچیکا کونه
اونی که رعیتَ خونَ بوخوردبو ، خان بو
ورق ورق تَره تاریخه جَ دهه ایشتاو
گیلان مَشتِگی الان ، می خانه آبدان بو
به خون بینیشته غروب دم ایتا زمستان روز
گیلانِ خلقِ ستاره می کاس چومان بو
چره گولاز نوکونه شاعرانِ جی شیون
تی وصفِ حالِ رِ وختی قلم به فرمان بو
موزر دَبَسته دانه میرزا مردِ میدان بو
نه من ، نه تو که اَمی خانه سبزِمیدان بو (شعر از: شیون فومنی)

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *