جغرافیای اصفهانجغرافیای ایرانمبارکه

درباره شهرمبارکه


درباره شهرمبارکه

شهرستان مبارکه یکی از شهرستانهای مهم استان اصفهان محسوب میگردد و مرکز اداری و سیاسی آن شهر مبارکه میباشد .

 

این شهرستان دارای دو بخش ،۵ نقطه شهری بنامهای مبارکه ،دیزیچه ، طالخونچه ، کرکوند ، زیباشهرو ۳۴ روستا و در قالب ۵ دهستان میباشد این شهرستان مجموعا۱۰۲۴/۵ کیلومتر مربع از مساحت استان اصفهان را شامل میشود .

شهرستان مبارکه در ۵۰ کیلومتری جنوب غربی اصفهان ، ۳۵ کیلومتری شمال غرب شهرضاوحدود ۴۵ کیلومتری شرق بروجن واقع شده است همچنین این شهرستان از طرف شمال و شمال غرب بترتیب با شهرستانهای لنجان و فلاورجان همسایه است.

از نقطه نظر جغرافیایی این شهرستان بین طولهای جغرافیایی ۱۳،۵۱ تا ۴۸،۵۱ وعرضهای ۴۵،۲۹ تا ۲۲،۳۲ شمال واقع شده است.ارتفاع این شهرستان از سطح آبهای آزاد ۱۶۷۰ متر و شیب عمومی زمین منطقه از سمت جنوب به شمال و از شرق به غرب می باشد.

میانگین دمای این منطقه ۱۲ درجه سانتیگراد است و بادهایی که از سمت جنوب غربی می وزد باعث ایجاد تعادل در هوای آن منطقه میگردد. محدوده قانونی شهر درطرح جامع شهر مبارکه بادر نظر گرفتن محلات اقماری (قهنویه، محمدیه، سرارود، دهنو، شیخ آباد، اسماعیل ترخان و صفائیه) به میزان ۲۶۵ کیلومتر مربع و محدوده استحفاظی آن نیز ۷۶۰ کیلومتر مربع میباشد.

IMG_4599 IMG_4604 (1) IMG_4604 IMG_4606 (1) IMG_4606 IMG_4607 IMG_4608 IMG_4612 IMG_4620

تاریخچه:

مبارکه در اصل سرزمینی سبز و خرم است که از قدیم الایام مورد توجه بوده و به لحاظ موقعیت آب و هوایی مناسب تجمع بشر در آن باعث ایجاد تشکیلات جمعیتی شده است. بنای مبارکه در عهد شاه عباس صفوی آغاز شد ودر ابتدا به امین آباد شهرت یافت. نام امین آباد به واسطه خدمتی بود که امین السلطان وزیرشاه صفوی انجام داده بود واین نام حداقل تا اواخر قرن ۱۳ قمری به این محل اطلاق می شده است. به پاس صداقت و حسن او قناتی نیز بنام وی احداث گردید که همین قنات موجب شد تا اولین طایفه در این محل مستقر شوند و سپس در اطراف آن ، حصار کشیده و دروازه هایی نیز به منظور رفت و آمد در شهر تعبیه شد. چهار دروازه را میتوان به عنوان دروازه های اصلی بحساب آورد که یکی در شرق و دیگری در غرب و دو دروازه دیگر در شمال شهر قرار داشت.

قدیمیترین محلات شهر مبارکه عبارتند از: محله مختاریها، محله حیدرآبادیها، محله حاجیها، قلعه سلیمان، قلعه نو، محله رسیها، محلات اقماری قهنویه، دهنو، محمدیه، شیخ آباد ، سرارود و اسماعیل ترخان.

شهر مبارکه

شهر مبارکه

به گزارش سایت شمس شهرستان مبارکه .

متن شجره نامه ی حضرت امامزاده عزّالّدین محمّد (نسخه برداری شده از متن اصلی)

 بسم الله تعالی هوشأنه هم من السلسه

بسم الله الرّحمن الرّحیم

       بعدِ اَلحمد و الصَلَوات باعث بر تحریر و تَسطیر و چهره گشایی عروس این عبارات نیک فرجام آن است که شمّه ای از حال و سلاله و تبار طیّبه ی  جلیله ی حضرت امامزاده شاهزاده عزالّدین محمّد ملقّب به شاه- کوچک واقع در ناحیه ی اصفهان (لنجان) متذکّر شویم.

آن چه راکه از کتاب «بَحرالاَنساب» امیر تیمور گورکانی طابّ ثراه و اخبار و اسناد معتبر از حضرت امام به حق ناطق امام جعفر الّصادق علیه الّسلام به نظر رسید و ملاحظه گردید آن است که چون خلفای عبّاسی علیه لعنت و العذاب دائماً با اولاد و اَحفاد حضرت علی بن ابی طالب علیه الاف التحیّه و الّسلام خصومت و دشمنی علنی داشتند و در مدّت پانصد سال و اندی زمامداری و خلافت عبّاسیّان همواره با آل ابوتراب در جنگ و جدال بودند بعد از شهادت حضرت ثامن- الائمّه، حضرت علی بن موسی الّرضا علیه الّسلام، امام هشتم شیعیان جهان کلّیه ی امامزاده ها با کاروان های متعدّد و در زمان های مختلف به مقابله و مقاتله با دشمنان دین مبین اسلام و توسعه و گسترش مذهب تشیّع رو به ولایت عجم (ایران) نهادند و از فشار ظلم و ستم آن قوم غدّار هریک در محلّی به دست ظالمان و معاندین دین اسلام گرفتار و شهید شدند.

اینک کلک قلم را نگارش می دهیم به توضیح انتساب و نساب جلیله ی حضرت امامزاده شاهزاده عزالّدین محمّد که معروف در ناحیه و منطقه به «شاه کوچک» است.سلاله و تبار طیّبه ی آن حضرت به هشت واسطه و فاصله به حضرت امام سجادحضرت امام زین العابدین علیه الّسلام منتهی و مختوم می گردد که اسامی خود و اجداد طاهرینش و محلِّّ شهادت و مقتل و مدفن هر کدام ذیلاً نگاشته می شود، از این قرار:«حضرت امامزاده شاهزاده عزالّدین محمّد مدفون به محله شاه کوچک لنج یا لنجان اصفهان ابن امامزاده شاهزاده علی اکبرمدفون به ارض شهرضا ابن امامزاده شاهزاده عبدالله مدفون به شهرکرد ابن امامزاده شاهزاده ابوالقاسم مدفون به اصفهان ابن امامزاده شاهزاده سلیمان مدفون به ارض قم ابن امامزاده شاهزاده عبدالله مدفون به ارض ایذه(مال امیر) ابن امامزاده شاهزاده هاشم مدفون به ارض بابل ابن امامزاده شاهزاده محمّد مدفون به ارض بغداد ابن امامزاده شاهزاده عبدالله الباهرمدفون به ارض غرّی (نجف) ابن حضرت امام سجّاد علی زین العابدین علیهم الّسلام هستند».

به واسطه ی حُسن جمال و درخشندگی رخسار و چهره حضرت شاهزاده عبدالله به«الباهر» ملقب گردید و خودش و امام محمّد باقر از یک مادر بودند و علّت این که امامزاده شاهزاده عزالّدین محمّد به شاه کوچک شهرت یافت و این محله به نام« شاه کوچک» خوانده و نامیده شد، آن است که چون از سایر برادران کوچک تر و در نزد پدر و برادران محبوبیّت زایدالوصفی داشت و علاوه بر این در سن پانزده سالگی به شهات رسید لذا به شاه کوچک معروف بود و پس از شهادت آن حضرت که کلّیه ی آن ناحیه به مزرعه یا محصور مشهور بوده این محله به شاه کوچک شهرت یافت.

شرح حال حضرت امامزاده شاهزاده عزالّدین محمّد معروف به شاهزاده کوچک آن است که، در زمان خلافت ابوالعباس احمد ،الّناصراّلدین بِا لله، سی وچهارمین خلیفه- ی عبّاسی(خلافت۵۷۵تا۶۲۲هجری قمری) به والیان و جاسوسان خود در عجم دستور تعاقب و دستگیری آل ابو تراب را صادر می کرد ودر این موقع از جانب خلیفه ی عبّاسی فرمانروایی خطّه ی اصفهان و چهارمحال به عبدالّرحمن ابن مفلح  و اَحرَث ابن سیما محوّل گردیده بود که هر دو نفر در ظلم و ستم شقی ترین و بی رحم ترین افراد زمان خود بودند .

و حاکمیّت و فرمانروایی ناحیه ی  بختیاری و ایذج (ایذه) را به موسی ابن بغاد که خبیث تر و لعین تر از دو نفر یادشده بود واگذار نموده بود. این حاکمان و ظالمان شقی جیوش و عَساکر خود را به دسته های مختلف تقسیم و هر دسته ای را به فرماندهی شخصی لایق و کاردان جهت امنیّت طرق و شوارع در دژها و قلاع مستحکم آن مناطق از جمله دژ قلعه کژدیمک و قلعه بادرنگون و قلعه تی در ناحیه ی بختیاری و ایذه و دژهای قلعه شاه و قلعه سفید و قلعه پرنیان و قلعه قندی و قلعه بغل در ناحیه ی نجف آباد و شهرضا و منطقه ی مزرعه و محصور اصفهان متمرکز نموده بودند.

در این هنگام حضرت امامزاده شاهزاده عزالّدین محمّد معروف به شاه کوچک به اتّفاق پدرش امامزاده شاهزاده علی اکبر و برادران خود امامزاده شاهزاده حمزه و امامزاده شاهزاده سلیمان و امامزاده شاهزاده بهاء الّدین و جمعی از بنی اعمام خودکه بالغ بر یکصد نفر بودند از طریق شطّ العرب و هویزه و خفاجیّه (سوسنگرد) و ناصریّه (اهواز) و فلاحی (رامهرمز) و ایذج (ایذه مال امیر) پس از طّی مسافت و عبور از جبال و رودخانه ها و شهرها و قراء و قصبات در بین راه به منطقه ی قمشه ی اصفهان که اکنون شهرضا نامیده می شود وارد گردیده، قصد عزیمت طوس را داشتند و از اوضاع منطقه بی اطّلاع بودند و از تمرکز جیوش عبّاسی در مناطق یاد شده آگاهی نداشتند .

در این هنگام سکنه ی قمشه که به مذاهب مختلف معتقد بودند یکی از دشمنان آل ابوتراب به نام  ربیعه ابن خزیمه ورود امامزاده ها را به جیوش عبّاسی متمرکز در قلاع، قلعه سفید و قلعه پرنیان و قلعه شاه اطّلاع داده تا به دستور احرث ابن سیما و عبدالّرحمن ابن مفلح ، عساکر خود را مجهّز و مسلّح به سلاح جنگی نموده به فرماندهی حارث ابن مُرّه کوفی و ناصر و منصور اشجع به جدال با امامزاده ها   گسیل  داشته و در صحرای قهنویه ی  قمشه  به راهنمایی  ربیعه ابن خزیمه  به کاروان امامزاده ها شبیخون زده دراین نبرد شبانه چون عدّه ی ایشان قلیل بود در مقابل لشکر دشمن و هجوم بی امان خصم تاب مقاومت نیاورده شبانه هر چند نفری به جهتی به کوهپایه ها و شهرهای مجاور متواری شده،  قسمتی به طرف صحرای نور آباد اصفهان و برخی به طرف سمیرم و بعضی به کوهپایه ی لنج و شهرکرد پناهنده گردیدند و لشکر دشمن به هر جهتی در تعاقب آنها بوده تا هریکی را در محلّی از نقاط یاد شده به شهادت رسانیدند. در این هنگام حضرت امامزاده شاهزاده عزالّدین محمّد معروف به شاه کوچک پس از شهادت یکی از برادران و پدر بزرگوارش امامزاده شاهزاده علی اکبر در قمشه و صحرای قهنویه با تعدادی از بنی اعمام و بقیّه ی اخوان خود که به طرف کوهپایه های لنج یا لنجان متواری شده بودند در صحرای دشت گل و دستگرد سپاه خصم آنها را به محاصره در آوردند،پس از محاربه و مجادله بسیار و شهید شدن چند تن از امامزاده ها حضرتامامزاده شاهزاده عزالّدین محمّد به همراه عمو و یکی از برادران خویش درصحرای بیابان مزرعه لنج به دست حارث ابن مُرّه ی کوفیبه درجه ی رفیع شهادت نایل شدند.

پس از خروج سپاه خصم از میدان نبرد، مؤمنین و مسلمین منطقه اجساد شهدا را هر کدام در محلّ شهادتش دفن کردندو نام آن مزرعه به عظمت شأن آن بزرگوار و اقامت و سکونت مردم در آن مکان به شاه کوچک مشهور گردید که اکنون به محله شاه کوچکمعروف و به میزان محاسبه جغرافیایی استان اصفهان محله شاه کوچک که حضرت امامزاده شاهزاده عزالّدین محمّد در آن مدفون است درجنوب غربی لنجان واقع شده. 

و تعداد شهدای این نبرد در ناحیه لنجان بالغ بر هیجده امامزاده بودند که مرقد بعضی هنوز نامعلوم و برخی همآشکار و دارای بقعه و زیارتگاه اهالی آن سامان است.مادر حضرت امامزاده شاهزاده کوچک به نام مهد عُلیا مجلّله حلیمه خاتون بوده او دخترحضرت امامزاده سیّد ابراهیم از ذُریّات و اَحفاد حضرت باب الحوائج موسی الکاظم علیه الّسلام است. مرقد مطهّر حضرت امامزاده شاهزادهعزالّدین محمّد تا مدّت زیادی نا معلوم بود تا در زمان مَلِک دوران و خسرو زمان سلطان محمود غازان خان ایلخان فرزند ارغون خان فرزنداباقاخان خان فرزند هلاکوخان فرزند تولیخان فرزند چنگیز خان مغول (تموچین) که بر ایران سلطنت داشت و به مذهب تشیّع گراییده بود و  بهاَئمّه هدی علیه الّسلام علاقه و محبّت زایدالوَصفی داشت، هنگام عزیمت به ناحیه ی اصفهان به حاکم و فرمانروای خود در لنجان به نام بویرابغای تاتاری دستور داد تا بقعه و بارگاهی به سبک معماران مغولی برگِرد مرقد مطّهر آن حضرت ساخته شود .

چون بی نهایت به ائمّه ی هدیمعتقد بود و گرایش ایمانی داشت سیورغال و موقوفه ای جهت آن بزرگوار در ناحیه لنج یا لنجان و حومه مقرّر داشته که ذکر آن موقوفات دراین تذکره ی انتسابی امکان پذیر نیست و آن املاک و قطعات مزرعه و باغات موقوفه را بر ورق پوست آهو دبّاغی توقیر و تسطیر فرمود بهامضا و مهر و ملوکانه به نام لا اله الّا الله مزیّن و بر مرقد مطهّرش نصب فرمودند که برای همیشه معلوم باشد.پس از گذشت زمان متمادی ازطرف خوانین ظالم و عمّال ستمگر آن فرمانِ موقوفاتِ شاهانه ربوده شد. جهت انتفاع خود این حرکت غیر انسانی را انجام دادند که تا ابد مرتکینملعون و مغبون دارَین خواهد بود.

و آن بقعه و بارگاهی که به امر و فرمان سلطان غازان خان توسط بویر ابغای تاتاری ساخته شده بوده به مرورزمان بر اثر بی توجهّی اهالی منطقه منهدم و خراب گردید و این بقعه و بارگاه کنونی به وسیله اشخاصی خیر و با ایمان منطقه ساخته و مرتّبشده است و چون اهالی آن سامان از عظمت شأن و تبار آن حضرت آگاهی نداشتند و اهالی به نظر حقارت به آن حضرت می نگریستند و بهمیزان شأن و تبار آن حضرت خدمتی انجام نمی دادند، حال که عظمت و بزرگی خاندان و علوّ  شأن سلاله و تبار آن حضرت به وسیله یاشخاصی با ایمان و خیر معیّن و مشخّص شده  و شجره ی انتسابی حضرت امامزاده شاهزادهعزالّدین محمّد معروف به شاه کوچک را پس از سال های متمادی با زحمات و خسارات متحمّله به دست آورده و به مشاهده ی عموم رسید.

ارسال پاسخ