بادرودجغرافیای اصفهانجغرافیای ایران

درباره شهر بادرود

درباره شهر بادرود

جمعیت : ۱۴۴۱۵
کد تلفن : ۳۶۲
بادرود شهری تاریخی – مذهبی است در بخش امامزاده از شهرستان نطنز در استان اصفهان در مرکز ایران که در کوهپایه شمالی کوه کرکس قرار دارد.

 

این بخش در ۱۳۵ کیلومتری شمال اصفهان، ۲۵ کیلومتری شمال نطنز، ۶۰ کیلومتری جنوب شرق کاشان و ۵۵ کیلومتری غرب اردستان در کنار شاهراه ترانزیت تهران – بندرعبارس و همچنین اتوبان قم-اصفهان قرار دارد. باستان شناسان آثار تمدن ۶۰۰۰ ساله را در اطراف روستای اریسمان یافته‌اند. دیاکونوف در کتاب تاریخ ماد از حمله آشور ناسیراپال (پادشاه آشور) به بادرود نوشته‌است.

جمعیت شهر بادرود در ۱۴۳۹۱ نفر است که با روستاهای اطراف آن ۲۳۲۱۱ نفر می‌شود.

گویش محلی مردم بادرود «گویش بادرودی» است که جزئی از زبان‌های ایرانی مرکزی و از شاخه زبان‌های ایرانی شمال غربی و هم خانواده با زبان مادی مانند کردی است.
دو امام‌زاده آقا علی عباس و شاهزاده محمد (از فرزندان موسی کاظم) در نزدیکی این بخش قرار دارد.
آب و هوای بادرود خشک و کویری است که تابستان‌های گرم و زمستان‌هایی سرد دارد.
شغل بیشتر مردم بادرود باغداری و کشاورزی است گرچه بخش صنعت و خدمات هم در آن رونق دارد. محصول مهم شهر بادرود انار است که به خارج از کشور هم صادر می‌شود. پس از انار میوه‌هایی مانند انجیر، انگور و سیب هم در آن تولید می‌شود.

بادرود

 

بادرود

بادرود

 

بادرود، چهارمین شهر زیارتی ایران + تصاویر

شهر بادرود از توابع شهرستان نطنز واستان اصفهان در طول شرقی ۵۲ درجه و ۲ دقیقه وعرض شمالی ۳۳ درجه و۴۱ دقیقه با گستره ۲۴ کیلومتر مربع و بالغ بر۲۰ هزار نفر جمعیت، در جوار کویر پاک و زلال الهی، درست در مرکز کشور پهناور جمهوری اسلامی ایران قراردارد.

ارتفاع این شهر از سطح دریا ۱۰۰۳متر ودارای آب وهوا گرم و خشک در تابستان و در بهار و پاییز دل انگیز، و در زمستان، سرد است.

این شهر زیارتی، تاریخی در ۳۵ کیلومتری شمال‌غربی نطنز و۶۵ کیلومتری شرق کاشان و۵۵ کیلومتری غرب اردستان و۱۴۰ کیلومتری شمال اصفهان ودر جوار جاده ترانزیت تهران به جنوب و آزاد راه تهران به اصفهان و راه آهن سراسری واقع گردیده است.

از اصفهان به واسطه آزاد راه تهران به اصفهان با۱۳۰ کیلومتر مسافت می‌توان به این دیار سفرکرد و از یزد به واسطه بزرگراه جنوب به تهران و از تهران به واسطه آزاد‌راه تهران، قم، کاشان، اصفهان می‌توان به این دیار زیارتی و تاریخی به عنوان کهن‌ترین شهر فلات مرکزی ایران مسافرت نمود.

ازصنایع دستی بادرود می‌توان به قالی دستباف اشاره کرد که به نام کاشان شادسر توسط زنان هنرمند این خطه بافته می‌شود.

باتوجه به کشاورزی بودن شهربادرود محصول انارنادری بادرود که جزو ۵ رقم انارمعروف ایران می‌باشد و در سطح وسیعی از این منطقه کشت می‌شود که هر ساله در آبان‌ جشنواره انار نادری بادرود که در تقویم گردشگری سازمان میراث فرهنگی کشور به ثبت رسیده، برگزار می‌گردد.

نان خشک محلی، فراورده‌های لبنی محلی وصیفی‌جات مانند طالبی و گرمک آقاعلی عباس و خیار گل به سر بادرود از دیگر سوغاتی‌های این شهر است.

بادرود از نظرتاریخی با وجود محوطه‌های باستانی از هزاره پنجم قبل از میلاد تا دوران سلجوقیان که در دل کویرآرام خفته‌اند‌، نشان از مجد وعظمت این دیار کهن دارد.

بارگاه منور وملکوتی امام‌زادگان آقاعلی عباس وسید محمد (ع) پناه‌گاه سالیانه بیش از ۲ میلیون زائری است که به این دیار سفر می‌کنند.

مسجد آدینه، حمام تاریخی نوغه، خانه‌های تاریخی محقق الدوله، رهگشا، مدیر، مدبرالملک، میرزارضای فاطمی، افصح الشعرا، معزی ودیگر خانه‌های قدیمی وآب انبار حاج جامعی از بناهای تاریخی شهر هستند.

ازبین بناهای یاد شده، مسجد یا همان پرستش‌گاه آدینه مربوط به دوران پیش از اسلام ودوره اسلامی، حمام تاریخی نوغه وموزه مردم شناسی بادرود مربوط به دوران صفویه، خانه‌های محقق الدوله وسرا موزه رهگشا مربوط به دوران قاجار از بناهای مورد بازدید برای گردشگران هستند.

خانه محقق الدوله، بنائی یادگار از قاجاریه

خانه محقق الدوله از آثار معماری دوران قاجار و دارای ساختار حیاط مرکزی و ۳ جبهه ساخت حول حیاط است.

در همین زمینه سرپرست دفتر میراث فرهنگی بادرود در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم در نطنز اظهار کرد: فضاها در این حیاط حول محورتقارن عرضی ساماندهی شده‌اند و جبهه جنوبی حیاط متشکل از تالار میانی به ارتفاع ۳۰/۶ متر بلند‌ترین سقف گنبدی خانه را شامل می‌شود و در منتهی‌الیه این جبهه، مطبخ قراردارد که توسط راهرو در گوشه حیاط قابل دسترسی بوده و با اتاق‌های کناری از طریق ورودی خاص در این راهرو مرتبط شده است.

سید حسین چاکری افزود: بنا کاملا با خشت خام احداث و با گچ‌بری ساده و آجر وسنگ تزئین گردیده است و دارای حیاط مرکزی، سرسرای تابستانه و زمستانه و حوض بزرگ و باغ متصل به خانه است.

وی گفت: خانه تاریخی محقق الدوله به‌صورت یک مجموعه کاملی چون حمام اختصاصی واصطبل بوده که متاسفانه بخشی از این بنا به‌دلیل احداث و تعریض خیابان تخریب شده است.

سرپرست دفتر میراث فرهنگی بادرود خاطرنشان کرد: کوچکترین بخش فضای خانه از طریق ایوان‌های کوچک با حیاط مرکزی ارتباط دارند که نشان از نظمی رمز گونه در سلسله مراتب جزئیات فضا بوده است.

وی تصریح کرد: این بنا توسط میرزاعلی محمد خان تفنگدار باشی بادی معروف به محقق الدوله ساخته‌شده است.

به گزارش تسنیم خانه تاریخی محقق الدوله در میدان امام حسین (ع)، خیابان حسینیه، روبروی حسینیه پانخل واقع گردیده و در تاریخ ۱۶/۱۲/۱۳۸۴به شماره ۱۴۴۴۵ در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده‌است.

حمام تاریخی نوغه

حمام نوغه از آثار ارزشمند و تاریخی دوران صفویه می‌باشد و سبک ساختمان حمام مانند حمام گنج‌علی‌خان کرمان در مقیاس کوچک‌تر است.

این حمام مانند تمامی حمام‌های قدیمی ایران دارای رختکن یا سربینه، خزینه، تون حمام و فضای بزرگی که توسط حوضچه‌های کوچک به‌هم متصل‌اند، می‌باشد و دارای ویژگی معماری خاصی است.

سطح حمام ۶ متر پایین‌تر از سطح معبر عمومی وچاه آب است که به‌وسیله دلو وطناب آب حمام را تامین می‌کرده است.

حوض رختکن ۲ متر گود‌ تر از سطح حمام وخزینه قرار داشته و این اختلاف ارتفاع بین حوض رختکن با حوض حمام وخزینه باعث می‌شده که همه حوض‌ها در یک زمان از آب پر وخالی شوند.

تمام قسمت‌های حمام از قبیل رختکن و فضاهای داخلی حمام از طریق راه آب‌هایی به جنس سفال و توسط حوضچه‌های کوچک به‌هم ارتباط دارند که این سیستم باعث دسترسی به آب گرم در تمام فضاهای حمام بوده و از طرفی عبور آب گرم از این مسیرها باعث گرم شدن قسمت کف حمام می‌شده است.

این اثر بعد از مرمت برای راه اندازی موزه مردم شناسی تغییر کاربری داده شده و هم اکنون قسمتی از آن کاربری اداری دارد و دفتر میراث فرهنگی،صنایع دستی و گردشگری بادرود در این مکان مستقر است.

این بنا در میدان امام حسین(ع) ابتدای کوی گلستان واقع گردیده است.

حمام تاریخی نوغه در تاریخ ۷/۷/۱۳۸۱به شماره  ۶۵۴۳در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است.

مسجد آدینه بادرود یادگار ارزشمند نیاکان

مسجد یا پرستشگاه آدینه بادرود در گذشته‌های بسیار دور یکی از معابد مذهبی و پرستشگاه‌های منطقه بوده است.

این بنا به گفته باستا‌ن‌شناسان و مورخین‌مربوط به دوران ساسانی می‌باشد و دارای آثاری از آئین میترا پرستی است و وجود ابنیه پرستش آناهیتا و خورشید در یک مکان از جلوه‌های منحصر به فرد مسجد آدینه است.

لفظ آدینه که یک کلمه زرتشتی واز زبان قدیم ایران باستان بوده به این بنای کهن اطلاق گردیده است که بعدها پس از ورود دین مبین اسلام به ایران با ساخت محراب‌های خشتی با تزئینات ساده به مسجد تبدیل شده است.

بنا از گستردگی عظیمی برخوردار بوده  که به علت قرار گرفتن در حاشیه شهر در میان باغات انار و گسترش این باغات در اطراف بنا متاسفانه فقط ۲ ستون خشتی محکم از این بنا به ارتفاع ۶ متر که نمودی از کنگره‌های طرفین معبد بوده، باقی مانده است.

این اثر در چند سال اخیر توسط سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان اصفهان مرمت شده و جبهه اصلی و غربی مسجد به طور کامل مرمت گردیده است.

این بنا در میدان امام حسین(ع)خیابان حسینیه، کوی آدینه و در مجاورت خانه تاریخی محقق الدوله قرار دارد.

ارسال پاسخ