شهر سرسبز شندآباد

شندآباد یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی می باشد که در بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده است .

بر پایه آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ خورشیدی صورت گرفت ، این شهر با جمعیتی بالغ بر ۸٫۷۹۷ بود که البته گفته میشود که در سال ۱۳۹۱ خورشیدی جمعیت این شهر به ده هزار نفر هم رسیده است. پ

شندآباد بیست و ششمین شهر استان آذربایجان شرقی و دومین شهر شهرستان شبستر ( پس از مرکز شهرستان) محسوب می شود. گفتنی است که شندآباد در ساحل شمالی دریاچه ارومیه و در جنوب کوه های میشو واقع شده است .

این شهر در ۵ کیلومتری جنوب غرب شبستر ، ۷۱ کیلومتری شمال غرب تبریز و ۶۹۵ کیلو متری شمال غرب تهران واقع شده است . متاسفانه قوچ سنگی کنار مسجد جامع که باقی مانده از دوران قراقویونلوها بود به سرقت رفته است .

معماری مسجد جامع این شهر بر اساس الگوی مسجد القصی طراحی شده بود که بر اثر سهل نگاری مسئولان میراث فرهنگی تخریب و نوسازی گردید. از محله های قدیمی شهر تاریخ آن را می توان تا قبل از دوران گورکانی و قرون هشتم و نهم هجری تخمین زد.

نیم نگاهی به برخی از رسومات این شهر کهن:

در این شهر نیز مانند دیگر شهر های ایران جوانان به ازدواج رغبت فراوان نشان میدهند . وقتی قرار می شود دختری را به عقد پسری در بیاورند ابتدا بزرگان و ریش سفیدان فامیل جمع می شوند و به خانه دختر می روند و مراسم خواستگاری را شروع می کنند . در بسیاری از موارد همان شب صحبت های اولیه تمام می شود . تا چند سال پیش مهریه دختران قطعه زمین تعیین می شد ولی اکنون مانند شهرهای بزرگ مهریه ها با سکه طلا تمام میشود. بعد از صحبت ها و توافق ها عاقد می آورند و عقد آن ها جاری میشود ، مدت عقد تا مراسم عروسی بسته به توافق طرفین هر مدت که باشد ادامه میابد .

سال ها پیش یک هفته به مراسم مانده طرف داماد برای خرید عروسی می رود و به میل خود هرچه می خواهند برای عروسشان می خرند . در قدیم عروسی ها چندین روز ادامه داشت به این ترتیب که یک روز به این اختصاص داشت که طرف پسر هر آنچه برای عروس خریده در چند مجمع بزرگ(سینی) می گذاشت و به همراه فامیل داماد مجمع ها را سر گرفته و به خانه عروس می بردند و در آنجا به میهمانان عروس خرید خود را نشان می دادند . روز بعد نوبت خانواده عروس بود که همین کار را تکرار کنند . همان شب خانواده داماد برای عروس حنا می بردند و به اصطلاح جشن حنابندان برگزار می شد. یک روز به عروسی مانده خانواده عروس حمام عمومی اجاره می کردند و فامیل و خانواده عروس به حمام می رفت .

در این شهر زیبا هنوز رسم بر این است که خانواده عروس هرکس از فامیل خود را که می خواهد به منزل خود دعوت می کند و با شام در شب عروسی از آنها پذیرایی می کند. طرف داماد نیز از فامیل خود پذیرایی میکند .

مرور زمان بسیاری از این رسومات را تغیییر داده و امروزی تر کرده است . تقریبا تا ۶۰ سال پیش مراسم عروسی در روز بپا می شد یعنی به جای شام ، به مهمانان نهار می دادند و عروس را بعد از ظهر به خانه ی داماد می بردند .

فردای عروسی ( پاتختی ) فامیل عروس به خانه ی عروس می روند و همگی یکجا به طرف منزل داماد می روند و خانواده ی داماد از آنها با نهار پذیرایی می کند . غذای آنها شامل : آبگوشت و خاگینه است . خاگینه پای اصلی این مراسم است .

از نزدیکان عروس به اتاقش می روند و عروس را به جمع میهمانان می آورند و برایشان آرزوی خوشبختی می کنند .

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *