عصر ده پادشاهی و پنج دودمان


عصر ده پادشاهی و پنج دودمان به دوره ای از تاریخ چین گفته می شود که از زمان سقوط امپراتوری تانگ در ۹۰۷ میلادی آغاز شد و تا ۹۶۰ میلادی ،با روی کارآمدن دودمان‌های لیائو و سونگ ، به طول انجامید.

در آغاز این دوره ، چین به ۱۱ دولت مستقل تقسیم شد که هرکدام ادعای خاصی درباره قلمرو یکدیگر داشتند. برخی از مورخان چینی ، پنجم دودمان مهم آن زمان ( لیانگ جدید ، تانگ جدید ، جین جدید ، هان جدید و ژو جدید) را که مدت کوتاهی در دره رود زرد حکومت کردند ، به عنوان جزئی مهم از تاریخ این دوره می شناسند. همچنین ده پادشاهی دیگر نیز به عنوان غاصبان سلطنت در سایر نقاط چین شناخته می شوند.

عصر ده پادشاهی و پنج دودمان

آخرین دولتهای این زمان در سال ۹۶۰ میلادی بدست تائی‌زو ، امپراتور دودمان سونگ ، فتح شدند. آن گاه تائی‌زو توانست دودمان سونگ را تشکیل دهد. همزمان باقی مانده سرزمینهای چین در جنوب مغولستان به دست اقوام خیتان فتح شده و جزئی از پادشاهی تازه تاسیس لیائو شدند.

حکومتهای این عصر به همراه زمان عبارتند از :

پنج دودمان :

* لیانگ جدید (۹۰۷-۹۲۳ میلادی)

* تانگ جدید (۹۲۳-۹۳۶ میلادی)

* جین جدید (۹۳۶-۹۴۷ میلادی)

* هان جدید (۹۴۷-۹۵۱ میلادی)

* ژو جدید (۹۵۱-۹۶۰ میلادی)

ده پادشاهی :

* وو (۹۰۷-۹۳۷ میلادی) , وویوئه (۹۰۷-۹۷۸ میلادی) , مین (۹۰۹-۹۴۵ میلادی) , چو (۹۰۷-۹۵۱ میلادی) , هان جنوبی (۹۱۷-۹۷۱ میلادی) , شو سابق (۹۰۷-۹۲۵ میلادی) , شو جدید (۹۳۴-۹۶۵ میلادی) , جینگ‌نان (۹۲۴-۹۶۳ میلادی) , تانگ جنوبی (۹۳۷-۹۷۵ میلادی) و هان شمالی (۹۵۱-۹۷۹ میلادی).
برگرفته ازسات:http://civilizations.blogfa.com/

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *