کاریکلماتور


گورستان لبریز از عمرهای سپری شده است.

آتش جهنم آرزوی خاکستر شدن را به گور می برد.

نمی شود با لبخند ساختگی کلاه سر شادی گذاشت.

حافظ

آدم مغرور چشم ندارد سایه اش را جلوتر از خودش ببیند.

اگر شب نباشد، آرزوی دیدن سپیده دم را به گور می بریم.

اگر بخواهم خودکشی کنم، هفت تیر را روی روزنه ی امیدم می گذارم.

در وعده ملاقاتم با خواب، او همیشه دیر می‌آید.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *